در میان سازهای شستی دار، پیانو ساز منحصر به فردی است. تنها چکشهای این ساز خاص هستند که می توانند به سیمها ضربه بزنند، به عقب جهش کنند و به سیمها اجازه داده تا به نوسان خود ادامه دهند و صدایی ممتد و پیوسته داشته باشند. در پیانو برای هر چکش یک مکانیزم فرار یا ترخیص escapement mechanism بین کلید و چکش تعبیه شده است که چکش را درست قبل از ضربه زدن به سیم از کلید آزاد میکند و به آن اجازه میدهد به عقب پرش کند (در حالی که کلید همچنان پایین است چکش به عقب برمیگردد). پیانیست میتواند کلید را سریع یا آهسته پایین ببرد و صدایی بلند یا ملایم از ساز خارج کند. به این ترتیب تنوعی در حجم صدا ایجاد میشود که ناشی از تفاوت شدت برخورد چکشها با سیمها است.
بارتو لومئو کریستوفوری در اوایل قرن ۱۸ میلادی اولین پیانو کاربردی را ساخت و در آن برای هر چکش یک مکانیزم ترخیص یا فرار تعبیه کرد. این ساز قادر بود که هم صدای بلند و هم صدای آهسته تولید کند. با نمایش قابل توجهی که پیانو از تواناییهای خود نشان داد خیلی زود حساب خود را از دیگر سازهای زمان کریستوفوری جدا کرد سازهایی مانند هارپسیکورد که در آن مکانیزم به سیمها ضربه میزند و یا کلاویکورد که در آن قطعه برنجی کوچکی به نام تانژانت بر انتهای کلید سوار است و سیمها را به آرامی لمس میکند تا صدای آهسته و لطیف تولید شود.
اشکان حاتمی نژاد – مدرس، مشاور و تکنسین فنی پیانو
تلفن تماس : 09350632664
